న చ మాం తాని కర్మాణి
నిబధ్నంతి ధనంజయ ।
ఉదాసీనవదాసీనం
అసక్తం తేషు కర్మసు ॥
న, చ, మామ్, తాని, కర్మాణి, నిబధ్నంతి, ధనంజయ,
ఉదాసీనవత్, ఆసీనమ్, అసక్తమ్, తేషు, కర్మసు.
ధనంజయ = అర్జునా; తేషు = ఆ; కర్మసు = కర్మలయందు; అసక్తమ్ = అనాసక్తుడనైన; ఉదాసీనవత్ చ = తటస్థునిగా; ఆసీనమ్ = వెలయు; మామ్ = నన్ను; తాని = ఆ; కర్మాణి = కర్మలు; న నిబధ్నంతి = బంధించవు.
తా ॥ ఓ ధనంజయా! ఆ సృష్టి, లయ కర్మలు నన్ను బంధించవు. ఎందుకంటే నేను ఆ కర్మల యందు ఆసక్తి లేనివాడినై, తటస్థుడిలా ఉంటాను.
వ్యాఖ్య: –
భగవంతుడు జీవులను మళ్లీ మళ్లీ సృష్టిస్తున్నప్పటికీ, ఆ పనులతో (కర్మలతో) ఆయనకు ఎలాంటి సంబంధం ఉండదు. ఆయన కేవలం ఒక సాక్షి (Witness) లాగా, తటస్థంగా (Neutral గా) ఉంటారు. ఉదాహరణకు సూర్యుడు ఉదయించగానే ప్రజలందరూ తమ తమ పనులు మొదలుపెడతారు. కొందరు మంచి పనులు చేయవచ్చు, కొందరు చెడు పనులు చేయవచ్చు. కానీ, ఆ పనుల మంచి చెడులు సూర్యుడికి అంటుతాయా? లేదు కదా. సూర్యుడు కేవలం వెలుతురును మాత్రమే ఇస్తాడు, పనుల్లో జోక్యం చేసుకోడు. అలాగే, భగవంతుడి సమక్షంలో ప్రకృతి తన పని తాను (సృష్టి చేయడం, నడపడం వంటివి) చేసుకుపోతుంది. అంతేకానీ, భగవంతుడు వాటిలో ఇరుక్కోరు, ఆ కర్మలు ఆయనకు అంటుకోవు. దీన్ని బట్టి మనం తెలుసుకోవాల్సిన ముఖ్యమైన విషయం ఏంటంటే—ఎవరైతే ఆ పరమాత్మలో ఐక్యం అవుతారో (జ్ఞానులు/భక్తులు), వారికి కూడా ఇక ఎలాంటి కర్మ బంధాలు అంటుకోవు.