వ్యామిశ్రేణేవ వాక్యేన
బుద్ధిం మోహయసీవ మే ।
తదేకం వద నిశ్చిత్య
యేన శ్రేయోఽహమాప్నుయామ్ ॥
వ్యామిశ్రేణ, ఇవ, వాక్యేన, బుద్ధిమ్, మోహయసి, ఇవ, మే
తత్, ఏకమ్, వద, నిశ్చిత్య, యేన, శ్రేయః, అహమ్, ఆప్నుయామ్
వ్యామిశ్రేణ ఇవ = సందేహ కారణమైన వాక్యేన = వాక్యంతో; మే = నా; బుద్ధిమ్ = బుద్ధిని; మోహయసి ఇవ = భ్రమింపజేస్తున్నట్లు ఉన్నావు; యేన = దేని చేత; అహమ్ = నేను; శ్రేయః = శుభాన్ని; ఆప్నుయామ్ = పొందుతానో, తత్ ఏకమ్ = దానినొక్క దానినే; నిశ్చిత్య = నిశ్చయించి; వద = పల్కుము.
తా ॥ నీవు చెప్పే పరస్పర విరుద్ధమైన మాటల వల్ల (ఒకసారి జ్ఞానం, ఒకసారి కర్మ) నా బుద్ధి భ్రమకు లోనవుతోంది. కాబట్టి నేను శ్రేయస్సు పొందేందుకు నిశ్చయమైన ఒకే ఒక మార్గాన్ని నాకు చెప్పు.
వ్యాఖ్య:-
అర్జునుడు ఈ శ్లోకంలో ‘ఇవ’ (అంటే ‘వలే’ లేదా ‘అన్నట్లుగా’) అనే పదాన్ని రెండుసార్లు వాడాడు. దీని ఉద్దేశం ఏమిటంటే: నిజానికి కృష్ణుడు తికమక పెట్టే మాటలుగానీ, అర్థం కాని (సందిగ్ధ) మాటలుగానీ ఏమీ చెప్పలేదు. కానీ, అర్జునుడికి ఉన్న అజ్ఞానం వల్ల కృష్ణుడి మాటలు తనను కలవరపెడుతున్నట్లుగా అనిపించాయి. “కృష్ణుడు నిజంగా అలా మాట్లాడలేదు, కానీ అర్జునుడికి మాత్రం అలా అనిపిస్తోంది” అని చెప్పడానికే ఇక్కడ ‘ఇవ’ (అన్నట్లుగా) అనే పదాన్ని వాడారు.