మాముపేత్య పునర్జన్మ దుఃఖాలయమశాశ్వతమ్ ।
నాప్నువంతి మహాత్మానః సంసిద్ధిం పరమాం గతాః ॥ 15
మామ్, ఉపేత్య, పునర్జన్మ, దుఃఖాలయమ్, అశాశ్వతమ్,
న, ఆప్నువంతి, మహాత్మానః, సంసిద్ధిమ్, పరమామ్, గతాః.
పరమామ్ = సర్వోత్తమమైన; సంసిద్ధిమ్ = సిద్ధిని (మోక్షాన్ని); గతాః = పొందిన; మహాత్మానః = మహాత్ములైనవారు; మామ్ = నన్ను; ఉపేత్య = చేరి; దుఃఖాలయమ్ = దుఃఖస్థానమూ; అశాశ్వతమ్ = అనిత్యమూ అయిన; పునర్జన్మ = పునర్జన్మను; న ఆప్నువంతి = పొందరు.
తా ॥ (నీవు సులభుడవైన లాభమేమంటావా?) పరమ సిద్ధిని, అంటే మోక్షాన్ని పొందిన మహాత్ములు నన్ను చేరి, దుఃఖస్థానమూ అనిత్యమూ అయిన పునర్జన్మను (అంటే, పునర్జన్మకు ఆకరములైన ఇతర లోకాలను) పొందరు.
వ్యాఖ్య:–
ఎవరైతే ఆ పరమాత్మను పొందుతారో, వారు మళ్ళీ ఈ ‘సంసారం’ అనే బావిలో (లోకంలో) పడరు. వారికి తిరిగి రావడం అనేది ఉండదు. దేవుడిని పొందనంత వరకూ… జీవుడు పుట్టడం, చనిపోవడం, మళ్ళీ పుట్టడం అనే చక్రంలో ఇరుక్కుపోతాడు. దీన్నే ‘జనన మరణ ప్రవాహం’ అంటారు. ఇందులో చిక్కుకున్నంత కాలం నానా రకాల బాధలు అనుభవించక తప్పదు. “అసలు దేవుడిని ఎందుకు చేరాలి? మోక్షం ఎందుకు?” అని ప్రశ్నించే వారికి ఇక్కడ చక్కని సమాధానం దొరుకుతుంది: ఈ చావు పుట్టుకల బాధ పోవాలన్నా, జీవితంలో దుఃఖం (బాధ) శాశ్వతంగా నశించాలన్నా దేవుడిని పొందడం ఒక్కటే మార్గం. దేవుడిని చేరకపోతే దుఃఖం పోదు, జన్మలు ఆగవు. కాబట్టి, కష్టాల నుంచి బయటపడి శాశ్వత ఆనందం కావాలనుకునేవారు కచ్చితంగా దేవుడిని ఆశ్రయించాలి.
“లైఫ్ చాలా బాగుంది, ఫుల్ ఎంజాయ్ చేస్తున్నాం” అని కొంతమంది అనుకోవచ్చు. కానీ అది వారి అజ్ఞానం (విపరీత బుద్ధి) అని కృష్ణుడు అంటున్నారు. పుట్టుక లేదా జీవితం గురించి భగవంతుడు రెండు నిజాలు చెప్పారు:
- దుఃఖాలయం: ఇది కష్టాలకు అడ్రస్ లాంటిది.
- అశాశ్వతం: ఇది ఎప్పటికీ ఉండేది కాదు, టెంపరరీ.
‘ఆలయం’ అంటే ఉండే చోటు. రామాలయంలో రాముడు, శివాలయంలో శివుడు ఎలా ఉంటారో… ఈ ‘జన్మ’ అనే ఆలయంలో ‘దుఃఖం’ (బాధ) అనే రాక్షసుడు కాపురం ఉంటాడు. అంతే తప్ప అక్కడ సుఖం అనే దేవత ఉండదు. మనకు ఈ ప్రపంచంలో కొంచెం సుఖం కనిపించినా, అది నిజమైన సుఖం కాదు. అది కేవలం అద్దంలో కనిపించే ప్రతిబింబం లాంటిది. పైగా, ప్రతి సుఖం వెనుక దుఃఖం కూడా దాగి ఉంటుంది. అవివేకం వల్ల జనాలు ఇక్కడ సుఖం ఉందని భ్రమపడుతున్నారు. “ఓ మనుషులారా! ఈ ప్రపంచంలోని మెరుగులను చూసి మోసపోకండి. ఇవి దుఃఖాలయాలే తప్ప సుఖాలయాలు కావు. క్షణికమైన ఆనందాల కోసం జీవితాన్ని నాశనం చేసుకోకండి” అని శ్రీకృష్ణుడు హెచ్చరిస్తున్నారు.
ఈ ‘జన్మ’ అనేది దుఃఖాలయం (బాధల పుట్ట). ఈ ‘జన్మ’ అనే బురద (పంకము) లో మళ్ళీ పడకూడదంటే ఏం చేయాలి? దానికి ఉపాయం ఒక్కటే— “నన్ను పొందుట” (మాముపేత్య) అని కృష్ణుడు చెప్పారు. భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యం, ధ్యానం… ఏ మార్గంలోనైనా సరే, ఈ జన్మలోనే దేవుడిని చేరడానికి గట్టిగా ప్రయత్నించాలి. దేవుడిలో ఐక్యం కావడమే “పరమ సంసిద్ధి”. అంటే అన్నింటికంటే గొప్ప విజయం (Highest Success). దీని ముందు ప్రపంచంలో మిగతా విజయాలన్నీ చాలా చిన్నవి.
మహాత్ముడు vs అల్పాత్ముడు:
- మహాత్ముడు: మనసును నిర్మలంగా ఉంచుకుని, సత్యాన్ని, శాశ్వతమైన దేవుడిని నమ్ముకునేవాడు. ‘మహాత్మా’ అనేది కేవలం కొందరికి ఇచ్చే బిరుదు కాదు, దేవుడిని ఆశ్రయించే ప్రతి ఒక్కరూ మహాత్ములే.
- అల్పాత్ముడు: మనసు నిండా మలినాలతో, క్షణికమైన సుఖాల కోసం, భోగాల కోసం పాకులాడేవాడు.
- మనం ‘మహాత్ములు’ కావడానికి ప్రయత్నించాలి తప్ప ‘అల్పాత్ములు’గా మిగిలిపోకూడదు.
నది ప్రవహించి వెళ్లి సముద్రంలో కలిశాక, అది మళ్ళీ వెనక్కి వస్తుందా? రాదు కదా! అలాగే, ఒకసారి ఆ పరమాత్మను చేరుకున్నాక, ఆ జీవులు మళ్ళీ ఈ దుఃఖమయమైన ప్రపంచంలోకి రారు, మళ్ళీ జన్మ ఎత్తరు.