ఉత్సీదేయురిమే లోకా న కుర్యాం కర్మ చేదహమ్ ।
సంకరస్య చ కర్తా స్యాం ఉపహన్యామిమాః ప్రజాః ॥ 24
ఉత్సీదేయుః, ఇమే, లోకాః, న, కుర్యామ్, కర్మ, చేత్, అహమ్,
సంకరస్య, చ, కర్తా, స్యామ్, ఉపహన్యామ్, ఇమాః, ప్రజాః.
అహం = నేను; కర్మ = కర్మను; న కుర్యామ్ చేత్ = ఒనర్పకుంటే; ఇమే లోకాః = ఈ జనులు; ఉత్సీదేయుః = చెడిపోయెదరు; సంకరస్య చ = వర్ణసంకరానికి కూడా; కర్తా = కర్తను; స్యామ్ = అవుతాను; ఇమాః = ఈ; ప్రజాః = జీవులను; ఉపహన్యామ్ = చెడగొట్టిన వాడినవుతాను.
తా ॥ నేను కర్మలను ఒనర్పకుంటే, లోకస్థితికి అనుకూలమైన కర్మల అభావంతో ఈ జనులందరూ చెడిపోతారు. నేను వర్ణసంకర కారకుడనవుతూ, ప్రజల వినాశానికి కారణమైనవాణ్ణవుతాను.
వ్యాఖ్య:-
“ఒకవేళ నేను గనక పనులు (కర్మలు) చేయడం మానేస్తే, నన్ను చూసి మిగతా ప్రజలు కూడా పనులు మానేస్తారు. అప్పుడు సమాజంలో, అన్ని రంగాల్లోనూ పెద్ద గందరగోళం (సంకరం/కలగలుపు), అశాంతి ఏర్పడతాయి.”
ప్రజలు అన్యాయాన్ని, అధర్మాన్ని పట్టుకుని వేలాడతారు. దీనివల్ల సమాజంలో పెద్ద పెద్ద ఆపదలు (ఉత్పాతములు), ఉపద్రవాలు వస్తాయి. ఇలా ప్రజల నాశనానికి చివరికి నేనే కారణం అవుతాను. వాళ్లను అన్ని రకాలుగా చెడగొట్టిన వాడిని అవుతాను. అందుకే, కేవలం ప్రజల సంక్షేమం కోసమే నేను ఎప్పుడూ పనులు చేస్తూనే ఉంటాను” అని భగవంతుడు కర్మయోగం ఎందుకు అవసరమో నిరూపించారు. జీవుల మీద దేవుడికి ఎంత దయ ఉందో, మన మంచిని ఆయన ఎంత బలంగా కోరుకుంటున్నారో ఈ శ్లోకాల ద్వారా స్పష్టంగా అర్థమవుతోంది.
మన కర్తవ్యం: కాబట్టి, మనం కూడా ఆ దేవుడి అడుగుజాడల్లో నడుస్తూ.. పనులు మానేయకుండా, లోకానికి మేలు చేసేలా మన బాధ్యతలను నిర్వర్తించాలి.