య ఇమం పరమం గుహ్యం మద్భక్తేష్వభిధాస్యతి ।
భక్తిం మయి పరాం కృత్వా మామేవైష్యత్యసంశయః ॥ 68
యః, ఇమమ్, పరమమ్, గుహ్యమ్, మద్భక్తేషు, అభిధాస్యతి,
భక్తిమ్, మయి, పరామ్, కృత్వా, మామ్, ఏవ, ఏష్యతి, అసంశయః.
యః = ఎవడు; ఇమమ్ = యథోక్తమైన; పరమం గుహ్యమ్ = అతిరహస్యమైన గీతాశాస్త్రాన్ని; మద్భక్తేషు = నా భక్తులకు; అభిధాస్యతి = వివరించి చెప్పునో; (సః = అతడు;) మయి = నా యందు; పరాం భక్తిమ్ = పరమ భక్తిని; కృత్వా = చేసి; అసంశయః = సందేహరహితుడై; మామ్ ఏవ = నన్నే; ఏష్యతి = పొందుతాడు.
తా ॥ (యథోక్తుడైన అధికారికి గీతను ఉపదేశిస్తే ఫలమేమిటి అని అంటే:) (ఈ గీతాపఠన పాఠనాల వల్ల నేను భగవంతుణ్ణే సేవిస్తున్నాను అనే బుద్ధితో) ఎవరు ఈ గీతాశాస్త్రాన్ని నా భక్తులకు* వివరించి చెబుతాడో అతడు పరమభక్తిని పొంది, నిస్సంశయుడై నన్ను చేరుతాడు.
వ్యాఖ్య:-
ఈ శ్లోకంలో భగవద్గీతను కేవలం చదవడమే కాదు, “నలుగురికీ పంచడం (ప్రచారం చేయడం)” ఎంత గొప్ప విషయం? అలా చేసేవారిని దేవుడు ఎలా చూస్తాడు? అనే విషయాన్ని వివరిస్తున్నారు.
1. దేవునికి అత్యంత ఇష్టమైన పని: ఎవరైతే ఈ గీతా శాస్త్రాన్ని భక్తులకు బోధిస్తారో, ప్రచారం చేస్తారో.. ఆ పని భగవంతునికి చాలా ఇష్టం.
- అలా బోధించే వారు చివరికి సాక్షాత్తు మోక్షాన్ని (శ్రీకృష్ణుడిని) పొందుతారు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు (అసంశయః).
2. ఇదే నిజమైన ‘పరాభక్తి’: కేవలం పూజలు చేయడమే భక్తి కాదు. భగవంతుని వాక్యాలను ఇతరులకు చెప్పడం అనేది ‘పరాభక్తి’ (అత్యున్నతమైన భక్తి).
- ఎందుకంటే, ఇతరులకు జ్ఞానాన్ని ఇవ్వడం అంటే.. ఆ మనుషుల రూపంలో ఉన్న దేవుడికి సేవ చేయడమే.
3. జ్ఞాన దానమే గొప్పది: ప్రపంచంలో అన్నదానం, వస్త్రదానం వంటి ఎన్నో దానాలు ఉన్నాయి. కానీ వాటన్నింటికంటే ‘జ్ఞాన దానం’ (Knowledge sharing) చాలా గొప్పది.
- గీతను బోధించడం అంటే జ్ఞానాన్ని దానం చేయడమే. అందుకే ఇది అత్యంత పవిత్రమైన కార్యం.
4. సందేహం లేదు: ఇక్కడ ‘అసంశయః’ (No doubt) అని వాడారు.
- అంటే గీతను ప్రచారం చేసే వ్యక్తికి మోక్షం వస్తుందా రాదా? అనే అనుమానం అక్కర్లేదు. అతను కచ్చితంగా ముక్తుడు అవుతాడు.
ముగింపు: కాబట్టి ప్రతి ఒక్కరూ ఈ గీతను శ్రద్ధగా చదువుకోవాలి, అర్థం చేసుకోవాలి, వీలైనంత వరకు ఇతరులకు బోధించాలి. అదే మన ధర్మం.