ఇదం తే నాతపస్కాయ నాభక్తాయ కదాచన ।
న చాశుశ్రూషవే వాచ్యం న చ మాం యోఽభ్యసూయతి ॥ 67
ఇదమ్, తే, న, అతపస్కాయ, న, అభక్తాయ, కదాచన,
న, చ, అశుశ్రూషవే, వాచ్యమ్, న, చ, మామ్, యః, అభ్యసూయతి.
ఇదమ్ = ఈ గీతాశాస్త్రం; అతపస్కాయ = తపోరహితునికి; అభక్తాయ = భక్తుడు కానివాడికి; అశుశ్రూషవే చ = వినగోరని వాడికి; యః = ఎవడు; మామ్ = నన్ను (మనుష్యునిగా తలచి); అభ్యసూయతి = ద్వేషిస్తాడో వాడికి; తే = నీకు (నీ చేత); కదాచన = ఎప్పుడూ; న వాచ్యం = చెప్పబడదగింది కాదు.
తా ॥ (శాస్త్రసంప్రదాయ ప్రవర్తనా నియమం ఏమంటే 🙂 సంసారశాంతికై నీకు ఉపదేశించిన ఈ గీతాశాస్త్రాన్ని తపోరహితునికి చెప్పకూడదు. తపస్వియే అయినప్పటికీ గురుభక్తి, ఈశ్వరభక్తి లేకపోతే చెప్పవద్దు. భక్తుడూ తపస్వి అయినా వినగోరకపోతే చెప్పకు. వాసుదేవుడనైన నన్ను సామాన్యమానవునిగా తలచి, నా ఈశ్వరత్వాన్ని అంగీకరించని వాడికి కూడా చెప్పవద్దు. భగవద్ద్వేష శూన్యుడూ, తపస్వి, భక్తుడూ, శ్రవణాసక్తుడూ అయిన వాడికి మాత్రమే చెప్పవలెను.
వ్యాఖ్య:–
ఈ శ్లోకంలో భగవద్గీత అనే గొప్ప జ్ఞానాన్ని “ఎవరికి చెప్పకూడదు?” అనే నియమాన్ని చాలా కచ్చితంగా వివరిస్తున్నారు. అర్హత లేని వారికి ఈ విద్యను బోధించడం వల్ల ప్రయోజనం ఉండదు అని హెచ్చరిస్తున్నారు.
1. ఎవరికి చెప్పకూడదు? (The 4 Disqualifications): శ్రీకృష్ణుడు ఈ నాలుగు లక్షణాలు ఉన్నవారికి గీతను ఎప్పుడూ (కదాచన) చెప్పవద్దు అని హెచ్చరించారు:
- తపస్సు లేనివాడు: ఇంద్రియ నిగ్రహం, క్రమశిక్షణ లేనివాడు.
- భక్తి లేనివాడు: దేవుడి మీద, గురువు మీద ప్రేమ/గౌరవం లేనివాడు.
- శుశ్రూష చేయనివాడు: వినాలని ఆసక్తి లేనివాడు లేదా సేవ చేసే గుణం లేనివాడు.
- అసూయ పడేవాడు: దేవుడిని నిందించేవాడు, ద్వేషించేవాడు.
2. ఎందుకు చెప్పకూడదు? (The Logic):
- మురికి గుడ్డకు రంగు అంటుకోదు: మనసు నిండా అహంకారం, గర్వం, అసూయ ఉన్నవారికి ఈ జ్ఞానం ఎంత చెప్పినా తలకెక్కదు. అది బూడిదలో పోసిన పన్నీరు అవుతుంది.
- మందు రోగికి ఇవ్వాలి కానీ, ఆరోగ్యం బాగున్నవాడికి కాదు. అలాగే “నేను సంసారంలో ఇరుక్కుపోయాను, బయటపడాలి” అనే తపన (తపస్సు) ఉన్నవాడికే ఈ జ్ఞానం మందులా పనిచేస్తుంది.
3. గొప్పవాడా? పేదవాడా? అనేది అనవసరం: ఇక్కడ ఒక వ్యక్తి అర్హతను అతని డబ్బు, కులం, చదువు లేదా హోదాను బట్టి నిర్ణయించకూడదు.
- ఎంత గొప్పవాడైనా సరే, వాడిలో భక్తి, వినయం లేకపోతే ఈ విద్యను చెప్పకూడదు.
- ఎంత సామాన్యుడైనా, చదువు లేనివాడైనా సరే.. వాడిలో భక్తి, శ్రద్ధ ఉంటే ఈ విద్యను తప్పక నేర్పించాలి.
4. శుశ్రూష & తపస్సు అంటే?
- తపస్సు: అడవికి వెళ్ళడం కాదు. “నా పాపాలు పోవాలి, నాకు నిజం తెలియాలి” అని మనసులో పడే తీవ్రమైన వేదన (Burning desire).
- శుశ్రూష: గురువుకు సేవ చేయడం లేదా “వినాలి” అనే తీవ్రమైన కోరిక (Curiosity).
ముగింపు: అనర్హుల చేతిలో పడి ఈ విద్య దుర్వినియోగం కాకూడదనే ఉద్దేశంతోనే కృష్ణుడు ఈ కఠినమైన నియమాన్ని పెట్టారు. కేవలం యోగ్యులకు మాత్రమే దీన్ని అందించాలి.