న తద్భాసయతే సూర్యో న శశాంకో న పావకః ।
యద్గత్వా న నివర్తంతే తద్ధామ పరమం మమ ॥ 6
న, తత్, భాసయతే, సూర్యః, న, శశాంకః, న, పావకః,
యత్, గత్వా, న, నివర్తంతే, తత్, ధామ, పరమమ్, మమ.
యత్ = ఏ పదాన్ని; గత్వా = పొందితే; న నివర్తంతే = తిరిగి రారో; తత్ = అది; మమ = నా; పరమమ్ = శ్రేష్ఠమైన; ధామ = పదం (స్వరూపం); తత్ = దానిని; సూర్యః = రవి; న భాసయతే = ప్రకాశింపజేయజాలడు; శశాంకః = చంద్రుడు గాని; న = ప్రకాశింపజేయలేడు; పావకః = అగ్ని; న = ప్రకాశింపజేయజాలడు.
తా ॥ (గంతవ్యమైన ఆ పదం వివరించబడుతోంది 🙂 దేనిని పొందితే మళ్ళీ సంసారానికి తిరిగి రావడమనేది లేదో, దేనిని సూర్యచంద్రాగ్నులు కూడా ప్రకాశింప జేయజాలరో, అదే నా పరమపదం. (గీత : 15-12 చూ : ముండకోపనిషత్తు. 2-2-10 చూ :).
వ్యాఖ్య:-
అసలైన వెలుగు ఏది?
ఈ ప్రపంచంలో వస్తువులను మనం చూడగలుగుతున్నామంటే దానికి కారణం సూర్యుడు, చంద్రుడు లేదా అగ్ని ఇచ్చే వెలుగు. కానీ, ఆ సూర్యుడిని, చంద్రుడిని చూడగలిగే శక్తి మన ‘కంటికి’ ఉంది. ఆ కంటికి చూసే శక్తిని, అర్థం చేసుకునే శక్తిని మన ‘బుద్ధి’ (మెదడు/ఆలోచన) ఇస్తోంది. ఆ బుద్ధికి పని చేసే శక్తిని ‘ఆత్మ’ ఇస్తోంది.
అంటే అన్నింటికంటే గొప్ప వెలుగు ‘ఆత్మ’ మాత్రమే. కాబట్టి, సూర్యుడు, చంద్రుడు బయట వస్తువులను చూపించగలరేమో గానీ, వాటన్నింటికీ శక్తినిచ్చే ఆత్మను మాత్రం వాళ్లు ప్రకాశింపజేయలేరు. (టార్చిలైట్ బ్యాటరీని చూపించలేదు కదా, బ్యాటరీ ఉంటేనే టార్చిలైట్ వెలుగుతుంది. ఇక్కడ ఆత్మ బ్యాటరీ లాంటిది). ఈ విషయమే ‘ముండకోపనిషత్తు’లో కూడా చెప్పబడింది.
తిరుగులేని ప్రయాణం (మోక్షం)
“ఎక్కడికి వెళ్తే మళ్ళీ వెనక్కి రారో, అదే నా స్థానం” అని కృష్ణుడు చెప్పారు.
- ఆత్మజ్ఞానం పొంది, పరమాత్మను చేరుకున్నవారు మళ్ళీ ఈ కష్టాల కడలి (సంసారం) లోకి తిరిగి రారు. మళ్ళీ పుట్టరు.
- ఈ బ్రహ్మాండంలో స్వర్గం లాంటి ఏ ఇతర లోకాలకు వెళ్లినా, అక్కడ పుణ్యం అయిపోగానే మళ్ళీ వెనక్కి (భూమి మీదకు) రావాల్సిందే, మళ్ళీ పుట్టాల్సిందే.
- దుఃఖాన్ని శాశ్వతంగా పోగొట్టే శక్తి కేవలం ఆ పరమాత్మ స్థానానికి మాత్రమే ఉంది. దాన్నే ‘కైవల్యం’ లేదా ‘మోక్షం’ అంటారు.
దేవుని తీర్పు – సరైన ఎంపిక
భగవంతుడు తన స్థానాన్ని ‘పరమమ్’ (అత్యున్నతమైనది/శ్రేష్ఠమైనది) అని వర్ణించారు. అంటే, దేవుడి దృష్టిలో అన్ని పదవుల కంటే, అన్ని లోకాల కంటే తన స్థానమే (మోక్షమే) గొప్పది అని అర్థం.
మనమేం చేయాలి?
సాధారణ జనాలు గొప్పవి అనుకునే డబ్బు, పదవుల వెంట పడకుండా… సాక్షాత్తు దేవుడే “ఇది గొప్పది” అని చెప్పిన ఆ ఆత్మ పదాన్ని పొందడమే తెలివైన వారి లక్షణం. ప్రాజ్ఞులు (జ్ఞానులు) ఎప్పుడూ దేవుని దృష్టిలో గొప్పదైన దానినే ఎంచుకుంటారు.