న చ తస్మాన్మనుష్యేషు కశ్చిన్మే ప్రియకృత్తమః ।
భవితా న చ మే తస్మాత్ అన్యః ప్రియతరో భువి ॥ 69
న, చ, తస్మాత్, మనుష్యేషు, కశ్చిత్, మే, ప్రియకృత్తమః,
భవితా, న, చ, మే, తస్మాత్, అన్యః, ప్రియతరః, భువి.
మనుష్యేషు = మనుష్యులలో; తస్మాత్ చ = అతని కంటే (గీతా వాఖ్యాత కంటే); భువి = జగత్తులో; మే = నాకు; ప్రియకృత్తమః = అధికంగా ప్రియం చేకూర్చే వాడు; కశ్చిత్ = ఎవరూ కూడా; న = లేడు; తస్మాత్ = అతని కంటే; అన్యః = మరి ఇతరులెవరూ; మే = నాకు; ప్రియతరః చ = ప్రియతముడు; న భవితా = ఉండబోడు.
తా ॥ ఈ విధంగా గీతోపదేశం ఒనర్చేవాడి కంటే ప్రియతముడు నాకు ఈ జగత్తులో లేడు; అతని కంటే ప్రియమైన వాడు ఇకముందు కూడా ఉండడు.
వ్యాఖ్య:–
ఈ శ్లోకంలో “గీతా ప్రచారం చేసేవారంటే భగవంతుడికి ఎంత ఇష్టం?” అనే విషయాన్ని, ఆ పని యొక్క గొప్పతనాన్ని అత్యద్భుతంగా వర్ణిస్తున్నారు.
అందరికంటే ఇష్టుడు: శ్రీకృష్ణుడు చాలా స్పష్టంగా చెబుతున్నారు: “నా భక్తులకు ఈ గీతను బోధించేవాడి కంటే నాకు ప్రియమైన పని చేసేవాడు (ప్రియకృత్తముడు) ఈ ప్రపంచంలో మరొకడు లేడు”.
- ఇక్కడ ‘ప్రియకృత్తమః’ అనే పదం వాడారు. సంస్కృతంలో ‘తమ’ అంటే “అందరికంటే గొప్ప” (The Most Dear) అని అర్థం.
- అంటే అతని కంటే ఎక్కువ ప్రీతిని కలిగించేవాడు నాకు లేడు అని భగవంతుడి ఉద్దేశం.
ఇతర పుణ్యకార్యాల కంటే గొప్పది: ప్రపంచంలో జనాలు దేవుడిని మెప్పించడానికి ఎన్నో దానధర్మాలు, యజ్ఞాలు చేస్తుంటారు. కానీ వాటన్నింటికంటే.. గీతా సారాన్ని పదిమందికి పంచేవాడే ఎక్కువ పుణ్యాన్ని సంపాదించుకుంటాడు.
- ఎందుకంటే అది భగవంతుడికి అత్యంత సంతోషాన్ని ఇచ్చే పని. దానివల్ల అతనికి నేరుగా మోక్షం (బ్రహ్మ సాయుజ్యం) లభిస్తుంది.
ఎప్పటికీ అతనే సాటి: భగవంతుడు ఎంత గట్టిగా చెబుతున్నారంటే.. “భూత, భవిష్యత్, వర్తమాన కాలాల్లో.. అంటే ఎప్పుడూ కూడా గీతను బోధించే వాడికంటే నాకు ఇష్టమైన వాడు మరొకడు ఉండడు”.
జన్మ ధన్యం: నిజానికి మనిషి జీవితానికి ఇంతకంటే పరమార్థం ఏముంటుంది? దేవుడికి “నువ్వు నా వాడివి, నాకిష్టమైన వాడివి” అని అనిపించుకుంటే చాలు, ఆ జన్మ సార్థకమైనట్లే.
జగన్నాథుడైన సర్వేశ్వరునికి ప్రియుడుగా ఉండగలిగిన జన్మం ధన్యం. ఆ భగవత్ ప్రీతి లాభం జీవితంలో అత్యున్నత ఫలితం కాబట్టి, ప్రతి ఒక్కరూ గీతా తత్త్వాన్ని బాగా అనుభవించుకుని, ఇతరులకు కూడా బోధించాలి. తాను తరిచి ఇతరులను కూడా తరించి, అలా భగవంతునికి అతి ప్రియంగా ఉండే సౌభాగ్యాన్ని పొందాలి. ఎవరైతే దేవునికి మిక్కిలి ప్రియమైన పని చేస్తారో వారే ఆయనకు అతి ఇష్టమవుతారు.
గీతా ప్రబోధ యొక్క మహిమను భగవంతుడు స్వయంగా తెలియజేసినందున, ప్రతి ఒక్కరూ తమ గ్రామాల్లో, ప్రాంతాల్లో గీతా సంఘాలు స్థాపించి, గీతా జ్ఞానాన్ని ప్రజల్లో వ్యాప్తి చేయడం ధర్మం. అలా చేస్తే అది భగవంతునికి అతి ప్రియకరమైన కార్యం అవుతుంది. వారు సర్వేశ్వరునికి మిక్కిలి ప్రీతిపాత్రులవుతారు (గీతా ప్రచారం గురించి వివరాలు గ్రంథారంభంలోని ‘గీతాప్రచారం’ శీర్షిక క్రింద చూడండి).