నియతస్య తు సన్న్యాసః కర్మణో నోపపద్యతే ।
మోహాత్తస్య పరిత్యాగః తామసః పరికీర్తితః ॥ 7
నియతస్య, తు, సన్న్యాసః, కర్మణః, న, ఉపపద్యతే,
మోహాత్, తస్య, పరిత్యాగః, తామసః, పరికీర్తితః.
తు = కాని; నియతస్య కర్మణః = విహితకర్మను; సన్న్యాసః = త్యజించడం; న ఉపపద్యతే = యుక్తం కాదు; మోహాత్ = అవివేకంతో; తస్య = దానిని; పరిత్యాగః త్యజించడం; తామసః = తామసమని; పరికీర్తితః = చెప్పబడింది.
తా ॥ (ఇక, త్యాగత్రైవిధ్యం ప్రదర్శించబడుతోంది : కామ్యకర్మలు బంధ కారణాలవడం వల్ల వాటిని సన్న్యసించడం యుక్తమే) కాని, నిత్యకర్మల త్యాగం (అవి చిత్తశుద్ధిని కలిగించి మోక్షాన్ని చేకూర్చేవవడం వల్ల) యుక్తం కాదు. అవివేకం వల్ల (ఉపాదేయాలైన) ఈ కర్మలను త్యజించడం తామసం అని అనబడుతోంది. (ఇది త్రివిధగౌణ–సన్న్యాసాలలో ఒకటి).
వ్యాఖ్య:-
ఈ శ్లోకంలో ‘తామస త్యాగం’ గురించి మరియు శాస్త్రాలు చెప్పిన పనులను ఎందుకు వదలకూడదో వివరిస్తున్నారు.
1. బాధ్యతలను వదిలేయడం అవివేకం: శాస్త్రాలు నిర్ణయించిన పనులను (నిత్య కర్మలను) ఎవరూ వదిలేయకూడదు. ఎందుకంటే, ఆ పనులే మన నైతిక, ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలకు సహాయపడతాయి. అలాంటి పనులను వదిలేయడం తెలివితక్కువతనం అవుతుంది.
2. ఎందుకు వదిలేస్తారు? (మోహం): ఇక్కడ ‘మోహం’ అనే పదాన్ని వాడారు. అంటే, మనిషి అజ్ఞానంలో లేదా భ్రమలో ఉన్నప్పుడు మాత్రమే.. “నేను ఈ పని ఎందుకు చేయాలి?” అనుకుని తన బాధ్యతలను వదిలేస్తాడు.
- కాబట్టి, వివేకంతో ఆలోచించి, శాస్త్రం చెప్పిన పనులను చేయడమే మనకు మంచిది.
- కేవలం సోమరితనం వల్లో, అజ్ఞానం వల్లో చేయాల్సిన పనులను మానేస్తే.. ఆ త్యాగాన్ని “తామస త్యాగం” అంటారు.
3. ఒక ఆసక్తికరమైన గమనిక (Order Change): సాధారణంగా భగవద్గీతలో ఏ విషయం చెప్పినా (యజ్ఞం, దానం, జ్ఞానం మొదలైనవి).. మొదట ‘సాత్వికం’, తర్వాత ‘రాజసం’, చివరగా ‘తామసం’ గురించి చెబుతారు.
- కానీ ఇక్కడ ‘త్యాగం’ గురించి చెప్పేటప్పుడు మాత్రం.. కృష్ణుడు ఉల్టాగా మొదట ‘తామసం’ గురించి చెప్పారు.
- కారణం: బహుశా, బాధ్యతలను వదిలేయడం అనే ఈ చెడ్డ పద్ధతిని (తామస త్యాగాన్ని) ముందుగానే గట్టిగా ఖండించాలనే ఉద్దేశంతో భగవంతుడు ఇలా వరుస మార్చి చెప్పి ఉండవచ్చు.