శ్రీ భగవానువాచ :
మయ్యావేశ్య మనో యే మాం నిత్యయుక్తా ఉపాసతే ।
శ్రద్ధయా పరయోపేతాః తే మే యుక్తతమా మతాః ॥ 2
మయి, ఆవేశ్య, మనః, యే, మామ్, నిత్యయుక్తాః, ఉపాసతే,
శ్రద్ధయా, పరయా, ఉపేతాః, తే, మే, యుక్తతమాః, మతాః.
యే = ఎవరు; మయి = నాయందు; మనః ఆవేశ్య = మనస్సును నిలిపి; నిత్యయుక్తాః = ఏకనిష్ఠులై; పరయా = ఉత్తమమైన; శ్రద్ధయా ఉపేతాః = శ్రద్ధతో గూడి; మామ్ = నన్ను; ఉపాసతే = ఉపాసిస్తున్నారో; తే = వారు; యుక్తతమాః = శ్రేష్ఠులైన యోగులని; మే = నాచే; మతాః = తలంపబడినవారు.
తా ॥ శ్రీ భగవానుడు పలికెను: ఎవరు ఏకనిష్ఠులై పరమ శ్రద్ధతో నా విశ్వరూపంపై మనస్సును నిలిపి, సర్వజ్ఞుణ్ణి, పరమేశ్వరుణ్ణీ అయిన నన్ను భజిస్తున్నారో, వారు శ్రేష్ఠులైన యోగులని నా అభిప్రాయం. (గీత 6-47 చూ.)
వ్యాఖ్య:–
రూపం ఉన్న దేవుడిని పూజించేవారా (సగుణ)? లేక రూపం లేని దేవుడిని పూజించేవారా (నిర్గుణ)? వీరిలో ఎవరు గొప్ప? అని అర్జునుడు అడిగితే… కృష్ణుడు ఏ ఒక్క వర్గాన్నీ ‘గొప్ప’ అని చెప్పలేదు. దీనికి బదులుగా—’ఎవరైనా సరే, ఈ 3 లక్షణాలు కలిగి ఉంటే వారే అందరికంటే గొప్ప యోగులు (The Best Yogis)’ అని తేల్చి చెప్పారు.
ఆ మూడు అర్హతలు (The 3 Conditions):
- మనసు నిలపడం: మనసును పూర్తిగా పరమాత్మ మీదే లగ్నం చేయాలి.
- నిరంతర చింతన: ఎప్పుడూ (24 గంటలూ) దేవుడి ధ్యాసలోనే ఉండాలి.
- గొప్ప శ్రద్ధ: ఆ చేసే పనిలో విపరీతమైన శ్రద్ధ (నమ్మకం/ఏకాగ్రత) ఉండాలి.
పైన చెప్పిన మూడు గుణాలు ఉన్నవాడే గొప్ప యోగి. అంతే తప్ప…
- వాడు సగుణోపాసకుడా, నిర్గుణోపాసకుడా?
- సన్యాసా, గృహస్థా (సంసారా)?
- బ్రాహ్మణుడా (ద్విజుడా), కాదా? అనే ప్రశ్నలకు ఇక్కడ అసలు తావు లేదు.
ఆహా! భగవంతుడు ఎంతటి విశాల భావాన్ని (Broad-mindedness) ప్రకటించారో చూడండి! ఆయన ఏ ఒక్క మతానికో, సంప్రదాయానికో ప్రాధాన్యత ఇవ్వలేదు. ఆయన ఓటు వేసింది కేవలం భక్తికి, శ్రద్ధకు, ఏకాగ్రతకు మాత్రమే.