యుంజన్నేవం సదాత్మానం యోగీ నియతమానసః ।
శాంతిం నిర్వాణపరమాం మత్సంస్థామధిగచ్ఛతి ॥ 15
యుంజన్, ఏవమ్, సదా, ఆత్మానమ్, యోగీ, నియతమానసః,
శాంతిమ్, నిర్వాణ పరమామ్, మత్సంస్థామ్, అధిగచ్ఛతి.
యోగీ = యోగి; ఏవమ్ = ఇట్లు; సదా = నిరంతరం; నియతమానసః = సంయతచిత్తుడై; ఆత్మానమ్ = మనస్సును; యుంజన్ = సమాధానపరుస్తూ; మత్ సంస్థామ్ = నా ఆధీనమైన; నిర్వాణ పరమామ్ శాంతిమ్ = నిర్వాణరూపమైన శాంతిని; అధిగచ్ఛతి = పొందుతాడు.
తా ॥ యోగి ఈ విధంగా నిరంతరమూ సమాహితుడై మనస్సును సమాధానమొనర్చి నా ఆధీనమైన నిర్వాణరూప శాంతిని పొందుతున్నాడు.
వ్యాఖ్య:–
ముందు చెప్పిన పద్ధతిలో ధ్యానం చేసే సాధకుడికి ‘పరమ శాంతి’ దొరుకుతుంది. ఇది మామూలు శాంతి కాదు. సాక్షాత్తు భగవంతుడిలో ఉండే శాంతి. భగవంతుడి స్వరూపమే ఆ శాంతి. బయట వస్తువుల్లో, భోగాల్లో దొరికే సుఖం, శాంతి తాత్కాలికమైనవి (క్షణికం). అందుకే మహనీయులు శాంతి కోసం బయట వెతకకుండా, తమ హృదయంలోనే వెతుక్కుని దాన్ని పొంది ధన్యులయ్యారు.
ఆ గొప్ప శాంతి కావాలంటే రెండు విషయాలు ఖచ్చితంగా ఉండాలి:
- మనోనిగ్రహం: మనసును అదుపులో పెట్టుకోవడం.
- నిరంతర సాధన: ఎప్పుడూ అభ్యాసం చేస్తూ ఉండటం.
‘సదా యుంజన్’ (ఎప్పుడూ సాధన చేస్తూ): మాయను జయించడానికి కొంచెం సేపు సాధన చేస్తే సరిపోదు. ఎప్పుడూ, నిరంతరం చేస్తూనే ఉండాలి.
- వైరాగ్యం, విచారణ ద్వారా మనసును, ఇంద్రియాలను బయట వస్తువుల మీదకు వెళ్లనివ్వకూడదు.
- సాధన చేస్తూ మెల్లగా వాటిని అదుపులోకి తెచ్చుకుని, లోపలికి మళ్లించి (అంతర్ముఖం చేసి) ఆత్మధ్యానంలో నిలపాలి.
- అప్పుడే ‘నిర్వాణం’ (మోక్షం) అనే గొప్ప శాంతి దొరుకుతుంది.
మనం ఎంత ధర (విలువ) చెల్లిస్తే అంత ఫలితం వస్తుంది. ‘విషయ త్యాగం’ (కోరికలను వదలడం), ‘అజ్ఞాన త్యాగం’ అనే మూల్యాన్ని చెల్లిస్తేనే… ‘మోక్షం’ అనే పరమ శాంతి దొరుకుతుంది.
కాబట్టి “నాకు ఇంకా శాంతి దొరకలేదే” అని ఎవరూ బాధపడాల్సిన పనిలేదు. భగవంతుడు చెప్పిన ఈ ధ్యాన సాధనను సరిగ్గా చేస్తే చాలు… శాంతి మన అరచేతిలో ఉసిరికాయలా (కరతలామలకం) చాలా సులభంగా దొరుకుతుంది.