Bhagavad Gita

दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानिदृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि।दिशो न जाने न लभे च शर्मप्रसीद देवेश जगन्निवास॥ दंष्ट्राकरालानि, च, ते, मुखानि, दृष्ट्वा, एव, कालानलसन्निभानि,दिश:, न, जाने, न, लभे, च, शर्म, …

Continue Reading about BG 11.25 दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानि →

नभ:स्पृशं दीप्तमनेकवर्णंव्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम्।दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्माधृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो॥ नभ:स्पृशम्, दीप्तम्, अनेकवर्णम्, व्यात्ताननम्, दीप्तविशालनेत्रम्, …

Continue Reading about BG 11.24 नभ:स्पृशं दीप्तमनेकवर्णं →

रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रंमहाबाहो बहुबाहूरुपादम्।बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालंदृष्ट्वा लोका: प्रव्यथितास्तथाहम्॥ रूपम्, महत्, ते, बहुवक्त्रनेत्रम्, महाबाहो, बहुबाहूरुपादम्,बहूदरम्, बहुदंष्ट्राकरालम्, …

Continue Reading about BG 11.23 रूपं महत्ते बहुवक्त्रनेत्रं →

रुद्रादित्या वसवो ये च साध्याविश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च।गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घावीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे॥ रुद्रादित्या:, वसव:, ये, च, साध्या:, विश्वे, अश्विनौ, मरुत:, च, ऊष्मपा:, …

Continue Reading about BG 11.22 रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या →

अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्तिकेचिद्भीता: प्राञ्जलयो गृणन्ति।स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घा:स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभि: पुष्कलाभि:॥ अमी, हि, त्वाम्, सुरसङ्घा:, विशन्ति, केचित्, भीता:, …

Continue Reading about BG11.21 अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति →

द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हिव्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वा:।दृष्ट्वाद्‍भुतं रूपमुग्रं तवेदंलोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन्॥ द्यावापृथिव्यो:, इदम्,अन्तरम्, हि, व्याप्तम्, त्वया, एकेन, दिश:, च, सर्वा:, …

Continue Reading about BG 11.20 द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि →